آفیش
 
قالب وبلاگ

این یادداشت به قلم خودم در شماره ۱۲۵ ماهنامه دنیای کامپیوتر و ارتباطات و به مناسبت دومین همایش روز رسانه‌های اجتماعی منتشر شده است.

زندگی بسیاری از ما در عصر کنونی توسط رسانه‌های اجتماعی تسخیر شده است. اکثر این رسانه­ ها اشکال دیگرارتباطات کامپیوترمحور(cmc) را بایکدیگر ادغام کرده و به تبع آن چشم انداز رسانه ­ها، شیوه­ های تعامل افراد و تامین نیازهای کاربران را دگرگون ساخته­اند. توییتر، فیس‌بوک، گوگل پلاس، لینکدین، فلیکر، اینستاگرام، پینترست و بسیاری از شبکه‌های اجتماعی دیگر در کنار شبکه‌هایی که با جذابیت بیشتری به زودی از راه می‌رسند مانند تارعنکبوت ما را به دام انداخته­اند.

ظهور و گسترش این ابزارهای ارتباطی آنلاین، باعث بسط و توسعه مدور جریان­های ارتباطی شده است. در یک مدل بسیار ساده ارتباطی فرستنده، کانال، پیام و گیرنده وجود دارد که پیام را به شکلی یک سویه به مخاطب یا همان گیرنده پیام منتقل می­کند؛ اما در رسانه­ های برآمده از فن­آوری­ وب 2، باور اثرگذاری مخاطب دیگر سنت ­گرایانه و عمود محور نیست بلکه دو سویه و منشوری است. تولید محتوا به یک منبع مشخص وابسته نیست و مخاطب منفعل و ته­ خط نشین به کاربر پیش­تازنده و خلاق در یک میدان چرخشی 360 درجه تبدیل می ­شود که خود نیز قسمتی از تولید محتوا و اطلاع رسانی را برعهده دارد. مونولوگ (گفتگوی یک طرفه) به دیالوگ (گفتگوی دو طرفه) تبدیل و اطلاعات دموکراتیزه شده است.


در حقیقت رسانه ­های اجتماعی که به اشکال مختلفی از قبیل فروم ­های اینترنتی، بلاگ ­ها، ویکی ­ها، پادکست ­ها، ویدیو­ها و تصاویر وجود دارند، تفاوت ­هایی را در آنچه که مردم انجام می ­دهند و نحوه انجام آنها به وجود آورده ­اند. به عنوان مثال در جامعه امروز، مردم فکر می­کنند که بزرگترین شکل مشارکت دموکراتیک، رسانه ­های اجتماعی هستند؛ چرا که از قواعد جوامع آزاد تبعیت می‌ کنند و افراد بدون اینکه توسط دیگران کنترل شوند به نگارش، صحبت و ارسال هر آنچه مورد علاقه آنان است اقدام می­ کنند. فعالان امروز از رسانه ­های اجتماعی به عنوان ابزاری برای ایجاد آگاهی و فرصتی برای مشارکت افراد بهره می­برند و شاید یکی از دلایل اصلی محبوبیت و اقبال کاربران به این رسانه ­ها این باشد که آنها را به تفکر گروهی تشویق می­کند.

از سوی دیگر رسانه­ های اجتماعی درسراسر دنیا، تاثیر فوق العاده­ای بر کسب و کار داشته­اند و نه به عنوان یک راه تازه بلکه به عنوان یک استراتژی در هدایت کسب و کار در نظر گرفته می ­شوند. قدرت‏نمایی رسانه ‏های اجتماعی به خصوص در چند سال اخیر نشان داد که این رسانه ‏ها صرفا ابزارهای سرگرم‏کننده و وسائلی برای اتلاف وقت کاربران نیستند و از این رو به‏عنوان بستری که مشتریان و مخاطبان بالقوه و بالفعل‏ شرکت­ ها و سازمان ­ها در آن حضور دارند، مورد توجه واحد ‏های بازاریابی، روابط عمومی ­ها و سایر واحد های سازمانی قرار گرفتند. به عبارتی دیگر سازمان ­ها برای تداوم ارتباط با مخاطبان و مشتریان خود به استفاده از این رسانه­ ها روی آوردند و به تبلیغ محصول و اطلاع رسانی خدمات و فعالیت ­های خود می­پردازند. مشتری ­های جدید پیدا می­کنند، ایده­ ها و پیشنهاد های مشتریان را می­گیرند و به مدیریت سازمان منتقل می­کنند.

به بیان کلی می­توان گفت رسانه ­های اجتماعی صرف نظر از جذابیت ­های ذاتی خود، به دلیل ماهیت ومحتوایی که دارند، تقریباً با تمامی ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جوامع ارتباط دارند. حالا بسیاری از ما برای تبلیغ خدمات و محصولات خود از رسانه‌های اجتماعی استفاده می ‌کنیم، برای یادگیری به سایت ‌های آموزشی مراجعه می‌کنیم، با استفاده از موتورهای جست‌وجو اطلاعات مورد نیازمان را جمع‌آوری می‌کنیم و برای پیدا کردن کار یا نیروی کار روی کمک اینترنت با هزاران سایت و شبکه اجتماعی بزرگ و پرطرفدار که در اختیار ما قرار داده است، حساب می‌کنیم. این امر سهم رسانه ­های اجتماعی در زندگی روزمره کاربران و قدرت تاثیرگذاری آنها در تمامی فرایند های تصمیم گیری از عمومی­ترین تا خصوصی ترین آنها را نشان می­دهد. رسانه هایی که به مکانی برای گردهمایی میلیون ها انسان در سراسر دنیا، بدون توجه به رنگ و زبان و جنس و فرهنگشان تبدیل شده اند. این ویژگی منحصر به فرد باعث شده تا رسانه های اجتماعی در رتبه نخست شتاب دهنده های تحرکات اجتماعی و اقتصادی دنیای امروز قرار گیرند.

همه موارد بالا بیانگر آن است که آینده اقتصادی و اجتماعی جهان، ارتباط تنگاتنگی با روند استفاده از رسانه ­های اجتماعی دارد. بدون شک نوع استفاده از هر ابزاری در طول تاریخ به شکل فرهنگ و اخلاقیات بشر مربوط می ­شده است و رسانه ­های اجتماعی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. این پدیده نیز همانند هرابزار و فن آوری دیگری دارای کارکردها و کژکارکردهایی می­باشد. عمده کارکردهای این فضا به دلیل تعاملی بودن و ایجاد قابلیت ­های ویژه برای ارضای همه نیازهای مرتبط با زندگی افراد است که از جمله آنها می­توان به شکل­گیری فضای مباحثه و گفتگو، نقد نظرات مختلف، آگاهی از رخدادها و اخبار رسمی و غیررسمی، عضویت و فعالیت در گروه­های متناسب با سلایق فردی، مشارکت در کمپین­های مختلف سیاسی و اجتماعی، سرگرمی و رونق کسب و کار اشاره کرد.

آنچه مسلم است این است که کارکرد های وسیع این رسانه­ ها، لزوم مطالعه عمیق­تر برای فهم بیشتر مسائل فرهنگی جامعه و توجه به ظرفیت بالقوه رسانه­ های اجتماعی برای دسترسی به اهداف رشد و گسترش کشور را ایجاب می کند. رسانه­ های اجتماعی مجموعه­ای از فرصت­ ها و تهدید ها هستند و لذا نباید با دیدن نیمه خالی لیوان، گسترش و استفاده از این روند اطلاع رسانی مدرن را محدود کرده و خود را از نعمت مزایای آن محروم کنیم.

منبع: شماره ۱۲۵ ماهنامه دنیای کامپیوتر و ارتباطات، سال سیزدهم، تیر ۱۳۹۲

[ یکشنبه ٢۳ تیر ۱۳٩٢ ] [ ۱٢:٠٩ ‎ق.ظ ] [ معصومه رشیدی ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
صفحات اختصاصی

آرشيو مطالب
امکانات وب